چرا به وقت عمل پایمان لنگ است ؟

چرا همه می دانند و می گویند که گرانی است ولی کسی نمی گوید راه حل چیست؟ چرا در تاکسی یا جمع های دوستانه و خانوادگی صحبت از مشکلات مملکت است ولی صحبتی از راه حل نیست؟ چرا می دانیم که سوء مدیریت وجود دارد ولی کسی از مدیران گزارش عملکرد نمی خواهد؟ چرا قبل از انتخابات همه شعار می دهند: مبارزه با گرانی، آبادی ایران، عزت اسلامی و… ولی مردم نمی پرسند: آخر چگونه؟ برنامه ات چیست؟ چگونه می خواهی اینها را عملی کنی؟ از آنها برنامه عملی نمی خواهیم توقع داریم که به حرفهایشان هم عمل کنند؟ چرا در پایان مدیریت یک مدیر یا رییس جمهور، وعده هایش با عملش مقایسه و اعلام عمومی نمی شود؟ چه کسی باید این گزارش و برنامه را از آنها بخواهد؟ چرا ملت مشکل را به گردن حکومت و حکومت به گردن دشمنان می اندازد؟ هیچ وقت از خود پرسیده ایم، چه کار برای حل مشکلات مملکتمان کرده ایم؟ آیا مشکلات را می دانیم و راه حل نمی دانیم یا بعضی وقتها اصلا درک نمی کنیم مشکلی هم هست؟ آیا ایرانی محکوم به داشتن مشکل است؟ آیا هرچه مشکل بیشتر باشد ایمانمان قوی تر می شود؟ آیا این جمله صحیح است: “بر عرب ها وقتی می شود حکومت کرد که سیر باشند و بر عجم ها وقتی که گرسنه اند”؟ آیا همه فساد را تحمل می کنند چون خودشان هم به نحوی دستشان آلوده است؟ آیا راه حل مشکلات، چاه مسجد جمکران و پل صراط و قضا و قدر و آخرالزمان بودن و … است؟

به نظر من، ریشه اصلی مشکلات کنونی ایران مشکل فرهنگ عمومی است. تمام ایرانیانی که از کشورهای پیشرفته دیدن کرده اند تصدیق می کنند که فرهنگ عمومی این کشورها موثر بوده است. ما حکومت را از خارج وارد نکرده ایم، آنها که الان حکمرانند روزی با ما یا پدرانمان هم کلاسی یا هم محله ای بوده اند. ما آنها را حکمران کرده ایم. سرنوشت ما تغییر نمی کند مگر اینکه ما تغییر کنیم. دولت باید پاسخگو شود، و ما باید از آنها پاسخ بخواهیم. دولت نباید پول نفت را پول توجیبی خود بداند، تا وقتی پولش را از مردم نمی گیرد، به مردم پاسخگو نیست. مردم این را باید بدانند و اعتقاد داشته باشند. در حال حاضر دیواری در اطراف ایران کشیده شده است و نمی گذارد مردم آنطرف دیوار را ببینند، و وقتی نتوان شق دیگر زندگی را دید، نمی توان فهمید که جور دیگری هم می توان زندگی کرد. بعضی وقتها مردم نمی دانند حقشان چیست تا از آن دفاع کنند. در سهم خود، هر آن مشکلی را که می بینم، همراه با راه حل به اطرافیانم در ایران می گویم. می گویید من هم فقط حرف می زنم؟ راه حل همین است شما هم حرف بزن، هم از مشکل هم از راه حل و با صدای بلند تا دیگران هم بشنوند. باید افکار را عوض کنیم، افراد را عوض کنیم، باز همین است که می بینید.

شما مشکلات و راه حل ها را در چه می بینید؟

نظر بدهید و نظر دیگران را هم حتما بخوانید.