آیا شما وقتی با یک غیر ایرانی آشنا می شوید، می پرسید: “where are you from?” آیا اولین سوال از یک ایرانی که تازه آشنا شده اید این است که “اهل کجایید؟” از این سوال چه چیز را می خواهیم بفهمیم؟ آیا می خواهیم بدانیم که با چه زبانی با او صحبت کنیم؟ مسلما به همان زبانی که جواب سلام ما را داد می توانیم با او ادامه دهیم. کنجکاویم که شخصیتش را بدانیم؟ کنجکاویم بدانیم چگونه باید با او رفتار کنیم؟ آیا می توانیم بگوییم همه آنها که در جایی بدنیا آمده اند یک جور شخصیت و رفتار دارند؟ آیا رفتار شما دقیقا مثل برادرتان یا خواهرتان هست که مثل همشهریانتان باشد؟ آیا این سوال (به عنوان اولین سوال در اولین ملاقات) بوی تبعیض و نژاد پرستی نمی دهد؟ آیا رفتار با طرف مقابل بر اساس ملیت، زبان یا زادگاهش معنیش نژادپرستی نیست؟ اگر سوال کننده بعد از دانستن ملیت ما تمایل به ادامه صحبت نداشته باشد، نژاد پرست نیست؟ اگر ما بعد از شنیدن جواب این سوال ذهنیتمان عوض شد، نژادپرست نیستیم؟ بهتر نیست بپرسیم به چند کشور جهان یا چند شهر ایران سفر کرده است؟ بپرسیم چند دوست غیر هموطن یا غیر همشهری دارد؟ چند زبان دنیا را می داند؟ بپرسیم به کجا میخواهی برسی، نپرسیم از کجا می آیی! اینکه برنده جایزه نوبل ادبیات کجا بدنیا آمده بیشتر برایمان مهم است یا اینکه چه کار کرده که جایزه گرفته؟
کنجکاوی خوب است و پرسیدن عیب نیست ولی به نظر من استفاده از اینگونه سوالها برای شناختن فرد مناسب نیست. سوالهایی مثل “شغل پدر شما چیست؟” “فلان فرد معروفی چه نسبتی با شما دارد؟” شخصا برای شناختن فرد، چنین سوالهایی را نمی پرسم و دوست ندارم به کسی که اولین سوالهایش اینهاست هم پاسخ بدهم.
نظر بدهید و نظر دیگران را هم حتما بخوانید.
ba arze pozesh aghiie sardabirweblag,be che adresi mitavnm ba shoma tams begiram va maghaleh va dardo deli befrestam.
————————————–
تلنگر: اگر نظراتتان مرتبط با نوشته ها است یا عمومی است، کامنت بگذارید که دیگران هم استفاده کنند ولی در صورتی که خصوصی است braintrigger.wordpress در gmail
اصلن اینطور نیست٬ شاید بخوایم چیزایی در مورد کشور طرف مقابل بدونیم و از اطلاعاتی که داره استفاده کنیم٬ یا خیلی چیزای دیگه٬ این دلیل بر نژادپرستی نیست٬ اصلن هم در ردهی «شغل پدر شما چیست» و اینگونه سوالات قرار نمیگیره!
معمولن آدم وقتی با کسی که نمیشناسه روبرو میشه و میخواد تبادل اطلاعات کنه٬ دوست داره از طرفش بیشتر بدونه و اطلاعات بهدست بیاره تا به داناییهاش افزوده بشه
اصل این سوال اشکال نداره، استفاده از این سوال برای شناختن کشور فرد هم اشکال نداره، برای شناختن خود فرد اشکال داره. من نمیگویم اصلا نباید این سوال را به زبان بیاوریم، من می گویم به عنوان اولین سوالها در اولین ملاقاتها اشکال دارد. این سوال فقط برای کشور هم نیست. مثلا اگر شما مشهد یا تهران یا شیراز یا … را میشناسید و فردی را در قطار یا اتوبوس یا …آشنا شدید و از اولین سوالهایتان این باشد که “اهل کجایید؟” معنایش چیست؟
—————————————-
تلنگر:
شما گفتید : “… دوست داره از طرفش بیشتر بدونه ” من می گویم، این سوال باعث نمیشه که در مورد طرف بیشتر بدونیم، باعث میشه که یا آنچه در مورد اهالی آن شهر می دانیم را به طرفمان تعمیم دهیم، یا اگر در مورد همشهریان یا همکشوریهای آنطرف نمی دانیم از او بپرسیم و به دیگران از آن شهر یا کشور تعمیم بدهیم که هر دو به نظر من درست نیست.
من و شما هر دو ایرانی هستیم، یکی با من آشنا شد میتواند بگوید شما هم مثل من فکر می کنید و رفتار میکنید؟
من شخصا اگه طرف بگه ژاپنیه، یا کره ایه یا … ترجیح میدم طرف رو دک!! کنم (تو چت اکثرا!) یه اعتراف صادقانه!! اروپایی ها رو ترجیح میدم!
من فکر می کنم که اگه ملیت طرف رو بدونم می تونم چیزهای زیادی راجع به کشورش یاد بگیرم علاوه بر اون می تونم بفهمم که در مورد چه موضوعاتی میخوام که باهاش صحبت کنم بنابراین به عنوان اولین سوال برام مهمه که بدونم که طرف کجایی هست .
برای یک بحث وبلاگی موضوع شما مناسب نیست چون تعبیر نا درستی ازش میشه که از روی commentها میتونید این رو بفهمید
———————————–
تلنگر: برای ایرانی های داخل ایران زیاد ملموس نیست و همه ذهنشون میره به سمت چت کردن که قضیه کمی فرق میکنه، برای ایرانی های که بیرون از ایران هستند بیشتر ملموس است. البته چون عنوان هم انگلیسی هست بیشتر ارتباط با خارجی ها در ذهن میاید در حالیکه در داخل ایران هم بعضی ها عادت دارند در اولین سوالها بپرسن “کجایی هستی؟” که باز هم مناسب نیست.
وقتی به این سوال و جوابش پی میبری که میبینی عده ای هستند که کلی با اونها حرف میزنی بعد میپرسن کجایی هستی؟ ووقتی فهمیدن ایرانی هستی میبینی کمی نظرشون عوض میشه یا کلا دیگه رغبت به ادامه صحبت ندارد.
در مورد خود ما هم همینه، مثلا طرف شبیه اروپایی ها هست بعد میپرسی کجایی هستی؟ میگه آفریقای جنوبی (میدونین که بعضی از آفریقای جنوبی ها خیلی سفید و مثل اروپایی ها بلوند هستند.) وقتی میفهمیم آفریقای جنوبی هست فکر میکنیم بی کلاس هست و این اشتباه هست.
دانستن ملیت فرد ضررش بیشتر از سودش هست. البته اگر دقت کنیم.
سوالی خوبیه ها!
سلام،خوشحالم که شما رو امروز تو ردهُ 7 پیشرفت کنندگان وبلاگ می بینم.
موفق باشی
سوال بدي نيست! كمك ميكنه بتونيم بر اساس طبقه بندي و پيش فرضهاي ذهني بيشتر با طرفمون آشنا بشيم!
——————————————————————
تلنگر: اتفاقا سوال بدی است که میخواهیم بر اساس پیش فرض ذهنی با طرفمون آشنا بشیم. مطلب هم دقیقا همین میگوید که داشتن پیش فرض اشتباه است. آیا درست است که هر خارجی شما را دید بپرسد کجایی هستی و وقتی فهمید ایرانی هستید، در دلش بگوید طرف تروریست است، باهاش صجبت را ادامه نده؟!! این پیش فرضی هست که دیگری در مورد شما دارد، ای پیش فرض داشتن و تعمیم دادن به شخص شما خوب است؟
سلام
در ناخودآگاه ما این مساله ی دسته بندی و طبقه بندی انسانها، جهتِ قضاوت سریع اتفاق می افته. چون ذهن ما تمایل داره که همه چیز رو برایمون تا حدی که قابل فهم باشه ساده کنه. بنابراین راحتترین راه استفاده از تصویرهایی است که در ناخودآگاه ما جاخوش کرده اند.
قضاوت نادرست ما –بر اساس پیش فرض های نادرست– در مورد دیگران، همیشه مانع ایجاد صمیمیت و دوست داشتن می شه.
البته موضوع بُعد مسافت برای آشنایی بیشتر هم مهم است. چون اگر تمایل برای آشنایی بیشتر مطرح باشه ، ممکن است باعث تجدید نظر بشه.
مثلاً کسی که ساکن در تهران هستش و تمایل به پیدا کردن دوستی در تهران داره که نزدیک باشه، بنظرم اشتباه نکرده که از طرف بپرسه. چون قصد قضاوت در مورد شخصیتش رو نداره. ولی ممکنه که طرف مقابل همین برداشت آقای تلنگر رو داشته باشه . پس بهتره که بگوییم که قصدمون از پرسیدن این سوال چیه.
خاک وطن رفت. چه خاکی بسر کنیم؟
میانه بهت و ناباوریمان ترکمن چای تکرار شد. بی جنگ، اما به بهای پامال کردن خون نیکانمان رژیم پاره ای از ایران زمین رابه بیگانگان بخشید. شرافتمان را به بازی گرفتند.هستی مان را به یغما بردند.پنجه خون آلود روسیه را بر پیکره مان نشاندند. سیاست مدبرانه میرزا آقاسی تجلی فقاهتی یافته است و *برای ذره ای آب شورخلیج فارس و دریای مازندران،نباید کام شیرین روسیه ء دوست را تلخ کرد. حق پنجاه در صدی آبهای تحت البحری ایران را تنها با سیزده درصد تعویض کرداند!!! ساکت ننشینیم این معصیت سیاسیت. ایرانیان مام وطن را به رذالت بخشیده اند.چرا بی صدا غسل بر نعش وطن کنیم؟ به امضاء کنندگان اعتراضیه بپیوندید.
پاینده ایران
*تکثیر این اعلامیه و ظیفه ملی است. در انتشار آن و آگاهی رسانی عمومی کوشا باشید.
برای امضا ئ بیانیه واعتراض و ارسال آن به سازمان ملل متحد و رسانه ها به سایت منافع ملی ایران مراجعه کنید
http://miiran.wordpress.com/
salam man avale rahnamayi hastam kheyli etefaghi injaro peyda kardam ama soale shoma
daghighan matalebe darsie maro mitalabe:
in ke beporsim ahle kojayi vase ine ke mikhaym 1 eshterakayi beyne khod va oon shakhs biabim ta betoonim be in bahoone taamole ejtemayi bar gharar konim(maan senam dar oon had nii ke bekham nazare shakhc beddam ama mitoonam gofte haye ketabo eynan montaghel konam
man mazerat mikham nemidoonam chera khodamo avale rahnamayi moarefy kardam dar sooraty ke avale dabirestanam
ino goftam ke age ahyanan khastid be matlab rojoo konid bedoonid ke ketabaye kodoom dora ro bayad varagh bezanid.
باسلام
من فکر میکنم سوال خیلی مهمی هست, ببینید من مدت 5 سالی هست که در خارج از ایران زندگی میکنم و در دانشگاه مشغول خواندن فوق لیسانس هستم , تو این مدت ایرانی های زیادی را دیدم چه در بیرون و چه در داخل محیط دانشگاه بین همه تفاوتهای هست ولی من میخوام از محیط دانشجوئی بگم ببینید دانشجوهایی که از شهرستان میاند واقعا از جهت آداب و رسوم و رفتار با دانشجویان تهران فرق دارند , کاملا مشهود هست همینطور بین بچه های شهرستان که در تهران تحصیل کردند با آنهای که در شهرستان خودشان بودند تفاوتش مشهود هست مثلا در دانشگاه ما بچه های یکی از شهرها امسال زیاد شدند حرکاتی و صحبتهای عجیب میکنند که آدم گاهی واقعا خجالت میکشه بگه ایرانی هستند خدا شاهد بارها شده خارجی ها پرسیدند مگه شما ایرانی نیستید پس چرا از نظر رفتار و فرهنگ با هم تفاوت دارید مثلا میگن که بین شما حس میکنیم که بین خودتان تقریبا 50 سال اختلاف رفتار ومنش وجود داره , حتی یک گروه از خارجی ها یک تحقیق کوچکی را راجع به دانشجوییان ایرانی انجام دادند و نتیجه این شد که دانشجویانی که نزدیک تر به دریا هستند رفتار باز تر و متفاوتر از بقیه دارند یا بهتر بگم اجتماعی تر و مبادب به آداب تر هستند, من متعجب هستم بچه های که از شهرهای بزرگ ایران آمدند چرا اینطوری هستند , بقول یکی از بچه که بمزاح میگفت ولی حرف پرمعنی و مغز داری بود میگفت من پیشنهاد میکنم کسانی که میخواهند از ایران خارج شوند بهتر هست که اول یک تقاضای پناهندگی از تهران بکنند اگر قبول شد و یکسالی در تهران اقامت کردند و چیزی یاد گرفتن بعد از ایران خارج شوند و بگن ما ایرانی هستم .
متشکر امیر کمالی
پیش فرض فقط یه فرضه، نه قضاوت. داشتن پیش فرض ایرادی نداره به شرطی که به یه قضیه اثبات شده در ذهن تبدیل نشده باشه و فقط و فقط یه فرض منعطف باشه.